BAQ.kz - Қазақстан жаңалықтары USD 384.53 BAQ.kz - Қазақстан жаңалықтары EUR 432.02 BAQ.kz - Қазақстан жаңалықтары RUB 5.9
استانا:

قانيپا بۇعىبايەۆا: «تىرلىكتە ادامدار بىر-بىرىنە جىلى ٴسوز، كەڭ ٴومىردى قيمايتىنى نەسى ەكەن؟»

قازاق ولەڭىنە ٴوزىنىڭ سىرشىل پوەزياسىمەن قىزمەت ەتىپ وتكەن اقىنداردىڭ ٴبىرى قانيپا بۇعىبايەۆا. جالعانمەن قوش ايتىسقانى كەشە عانا. ارتىندا قالعان مۇراسى اردا جۇرتقا امانات، ۇرپاعىنا امانات.
اقىندىعى مەن ادامدىعىنا قىلاۋ تۇسىرمەي دۇنيەدەن وزعان اقىن تىرىسىندە وزگەگە ايتۋدى ارتىق ساناعان جان سىرىن كۇندەلىك بەتىنە اقتارۋدى ٴجون ساناپتى. ٴبىز بۇگىن ەشبىر باسىلىمدا جاريالانباعان اقىن كۇندەلىگىن ىقشامداپ، وقىرمان نازارىنا ۇسىنىپ وتىرمىز.
 

 

ادام بويىنداعى ەڭ ٴبىر جامان قاسيەت جاعىمپازدىق پا دەيمىن. ٴبىر كۇنگى پايداسى ٴۇشىن «جانتىقتاي» بولىپ كەتەتىندەردەن نە دوس شىقپايدى، نە قاس شىقپايدى. ول ادامعا دەگەن سەنىمىڭ كەتەدى. جامان، ارام ادامدى كورگەندە، ٴومىر سۇرىقسىزدانىپ، اۋا جۇتا الماي كالعانداي تۇنشىعىپ، كەڭدىككە شىعۋعا اسىعىپ، تەزىرەك كاسىنان كەتۋگە اسىعامىن.

ال جانى ادال، شىنشىل، نە بولسا دا بەتىڭە ايتاتىن شىن سويلەسەتىن «ماسكىسىز»، بەت پەردەسىز سىرلاساتىن ادامدى قانشا كورسەم دە، قانشا بىرگە جۇرسەم دە، جالىقپايمىن. ىزدەپ بارعىم كەلىپ ىنتىعامىن. شىركىن، مىناۋ ٴومىر سونداي سيرەك جاقسى ادامدارىمەن عانا سۇلۋ، ٴارى ىستىق ەكەن-اۋ!

ٴوز كوزقاراسى جوق، كىم نە ايتسا، ىڭعايىنا جىعىلا كەتەتىن «كۇنباعار» جانداردىڭ بارىنا دا، جوعىنا دا الاڭدامايمىن.


***

ەڭسەمدى ٴبىر ٴزىل باتپان باسىپ تۇرادى دا قويادى.

كوزدەرى بار كورمەيتىن، قۇلاعى بار تاسكەرەڭ، جانجۇرەگى بەزگە اينالعان پىسىق، ەسەپدوستاردى كورگەندە، «ويپىرماي ادامداردىڭ ٴبارى ساۋداگەر بولىپ كەتكەن بە» دەپ ويلايمىن. كىمگە ٴىسى تۇسسە، سوعان جاعىنادى، كىمنەن قورىقسا، سوعان باعىنادى. ادامنىڭ كولەڭكە جاعىن كوبىرەك كورگەن سايىن ٴومىر ٴسۇرۋ اۋىرلاي بەرەدى ەكەن. اققۋدى قاراعا بوياعانمەن، قارا بولمايتىنى سەكىلدى ادال-پاك جانداردىڭ جۇزىنەن ٴبىر جىلىلىق شۋاق، يمان ۇيىپ تۇرادى. باسقالارعا باقىت تىلەيتىن، قولىنان كەلسە، شاراپاتىن شاشىپ جۇرەتىن جاندارمەن عانا ٴومىر ٴورىسىن كەڭەيتىپ، كۇن شاشاتىنداي بولادى. ەشكىمدى دە كورگىم كەلمەيدى. ايتەۋىر بىرەۋدى ىزدەيمىن، ساعىنامىن، كۇتەمىن. ول كىم؟ بىلمەيمىن. ەلەگىزۋمەن كەشىم باتىپ، تاڭدارىم اتۋدا… شولدەيمىن. ول نە ٴشول؟ بالكىم ومىرگە، ادىلەتكە ادامداردىڭ شەكسىز داريا-كوڭىل ماحابباتىنا شولدەيمىن بە ەكەن؟…

****

مەنىڭ سۇيگىم كەلەدى… ۇلى تابيعاتقا اينالىپ ادامزاتتىڭ ٴبارىن جارىلقاعىم كەلەدى. جان سەزىمىمدى گۇل ەتىپ ٴوسىرىپ، كۇمىس جىر جاڭبىرىمدى شاشۋ عىپ شاشقىم كەلەدى. كىمگە نە كەرەك، كىم، نەگە مۇقتاج ٴبارىن تاۋىپ بەرگىم كەلەدى. اتتەڭ! وسى سەزىمىمە سايكەس، وسى ماحابباتىما ساي جاۋاپ بەرە الاتىن ادامداردى كورسەم دەپ ارماندايمىن.

سالدى مەنىڭ ماحابباتىم ازاپقا،

قالدى كوڭىل، تاپ بولدىم دا مازاققا.

جانىمدى ٴوز جانىنداي تۇسىنەتىن دوس ىزدەيمىن، ادال دوس ىزىدەيمىن، ول قايدا؟ اركىم ٴوز كوكىرەكتەرىنىڭ بۋىنا سەمىرىپ، ٴوزدى-وزىن ٴپىر ساناعان، ٴوزىن-وزى زور ساناعان جەردەن دوس-كوڭىل كۇتۋگە بولا ما؟ ٴبىر كۇندىك قىزمەتىن، بارلىعىن، بايلىعىن باسىنان اۋماس باق ساناعان كىسىدەن نە كۇتەمىن؟ ٴوز باسىنان جاقسىلىعى اسپاعان، ۇساق قۋلىقتىڭ ق ۇلى بولعانداردى بىر-ەكى سوزىنەن-اق تانيمىن…

«باس-باسىنا بي بولعان وڭشەڭ قيقىم» – دەپ ۇلى اقىن اباي قالاي ٴدال ايتقان. ادام مىنەزى قاي كەزدە دە، قاي قوعامدا دا ٴومىر سۇرسە دە، ٴارتۇرلى، جەتىستىگى، كەمشىلىگى، ٴوز دەرتى، ٴوز قۇبىلىس تابيعاتىن ساقتاپ قالادى ەكەن عوي. قاي كەزدە ٴومىر سۇرسە دە ادام ەت پەن سۇيەكتەن، اقىل-ەستەن، سەزىمنەن قۇرالادى عوي. سول سەبەپتەن ادام قاشان دا ادام قالپىن ساقتاپ قالسا عوي…


* * *

ٴبىر ويدى ٴبىر وي قوزعايدى … اسىرەسە، ۇيقىعا كەتەردە نەمەسە تاڭعا جاقىن ويانىپ كەلە جاتقاندا، شالا وياۋ كەزدە ٴارتۇرلى ەلەس سۋرەتتەر وتكەن ٴومىر تىزبەكتەرى، تانىس ادامدارىڭ، قيماس ىستىق ساتتەرىڭ كوز الدىڭا كەلىپ، كەۋدەڭدى ٴبىر جىلى ساعىنىشتاردىڭ اعىسىنا تولتىرىپ كەتەتىن كەزدەر ٴجيى كەزدەسەدى… ورالمايتىن كۇندەر، ورالمايتىن دوستار، ٴبارى-بارى سانانىڭ ساڭىلاۋىنان سۋسىپ ٴوتىپ جاتقانداي بولادى.

اسىرەسە جاس كەزدە قادىر-قاسيەتىن بىلمەگەن، جايساڭ، جاقسى اعالاردىڭ بەينەسى كوز الدىڭنان كەتەر مە؟


سەزىمنىڭ باسىپ سىر-پەرنەلەرىن،

ٴتوزىمنىڭ اشىپ ٴبىر پەردەلەرىن.

جاقسى اعالار، سەندەردى جەرگە قيماي،

جۇرەگىمە ماڭگىلىك جەرلەگەمىن.


ولار كىمدەر؟ مەنىڭ تۋعان انامدى كورگەن، «مىناۋ كىشكەنتاي جارىمجان قىزىما كوز كىرىڭدى سالا ٴجۇر» دەپ تابىستاعان ٴبىر اۋىز سوزىنە ادال جاۋاپ بەرىپ، ٴوز الىنشە مەنىڭ باسىما اق كۇن تىلەپ وتكەن قۇداش مۇقاشەۆ ەدى. . «جاقسىلاردان شاراپات» دەپ حالقىمىز بەكەر ايتپاعانداي. ونىڭ «سەن اقىنسىڭ»، «جاز»، «جازا بەر» «سەن مىقتىسىڭ» – دەگەن سوزىنەن قۋات الىپ، ورگە قاراي، ولەڭ ورىنە (ٴسوز دەرتىنە دۋشار بولىپ) جاس قاناتىمدى قاققانىم ەسىمنەن شىقپايدى.

ونىڭ جينالىپ قالعان ٴبىر توپ ولەڭدەرىمدى وقىپ، ٴۇستىن سىزىپ، مىناۋىڭ ناشار دەپ، نەمەسە «كەرەمەت» دەپ قۋانىپ وتىرعان ساتتەرىن، بەينەسىن ۇمىتۋىم مۇمكىن ەمەس. ول سىر-سىر ەتكىزىپ، ولەڭىمنىڭ جولدارىن سىزعاندا جوتام شىمىرلاپ، جاس جۇرەگىم ٴدىر-دىر ەتىپ، ەندى ولەڭ جازباستاي بولۋشى ەدىم… ٴبىراق مەنى تاعى ٴبىر كۇش سۇيرەپ اكەلەتىن ونىڭ الدىنا. سويتسەم، ول مەنىڭ ولەڭگە دەگەن قۇشتارلىعىمدى وياتىپ ٴجۇر ەكەن عوي. ونى كەيىن ٴوزى دە ەسكە الىپ، كەي قىلىعىمدى كۇلىپ، ٴسوز ەتىپ وتىراتىن ەدى…


***

اسىعامىن… قايدا اسىعامىن؟ ٴوزىم دە بىلمەيمىن، ٴومىرىم بەكەر ٴوتىپ بارا جاتقانداي ۋاقىت پويىزىم جۇكسىز، بوس ٴوتىپ بارا جاتقانداي كوپ ىستەرىمە ۇلگەرمەي; ٴومىرىم بوستان-بوس دالاقتاۋمەن ٴوتىپ بارادى. ايتەۋىر ٴبىر ارناعا ٴتۇسىپ العان تىرلىكتىڭ باياۋ اعىسىنان ٴبولىنىپ كەتە الماي، كوپ كەرۋەنگە ىلەسىپ، ٴىلبىپ كەلەمىن. ٴىشىم ۋداي اشيدى… جىلاعىم كەلەدى، بىرەسە ايقايلاپ ٴان سالعىم كەلەدى، ايتەۋىر قورشاعان تىنىشتىقتىڭ ۇيقىسىنان ويانعىم كەلەدى. وياۋ ٴجۇرىپ-اق ۇيىقتاپ جۇرگەن سياقتىمىن. ٴوز ومىرىمە ريزا ەمەسپىن، قارنىم اشادى. كوڭىلىمنەن ەل كوشكەندەي قۇلازيمىن… مەن ٴومىرىمدى قايتادان باستاسام، وتكەن وكىنىشتەرىمدى وتكەن قاتەلىكتەرىمدى قايتالاماي، ٴوز ورنىمدى تاۋىپ بۇدان گورى دۇرىستاۋ، سانالى دا ماعىنالى ٴومىر سۇرەر ەدىم. بوسقا وتكەن ۋاقىتىمدى ەڭبەكپەن، وقۋمەن، بىلۋگە، ٴبىلىم باعىنىڭ ىشىنە ەنۋگە، سول باققا ٴوزىمنىڭ دە وي گۇلىمدى وسىرۋگە جۇمسار ەدىم. وسىنىڭ بارىنەن كەش قالعانىم قينايدى…

مەنىڭ قاتەلىكتەرىم – اڭقاۋلىعىم، بىلمەگەندىگىمنەن. وتتىڭ ىستىق ەكەنىن بىلسە، جاس بالا جولاماس ەدى عوي.اۋەلى كۇيىپ قالىپ، شوشىپ، وتتى باسپايتىنى سەكىلدى، مەنىڭ دە ٴار نارسەدە قاتەلەسۋىم سول بالانىڭ العاشقى قاتەلىگىندەي بولىپ كورىنەدى ەكەن. مەن ٴوزىمدى ٴوزىم سوتتايمىن دا اقتايمىن… شىبىندار ادەتتە جامان ٴيىس شىققان جەرگە اۋەس بولاتىنى سياقتى، جامان ادام جاقسى، ادال ادامنىڭ بويىنان جاقسىلىق كورۋدىڭ ورنىنا تەك جامان جاعىن، كىرىن كورگىش، تەرگىش كەلەدى…

جۇرت كوزىنە بايعۇس ەتىپ، سۇمىرەيتىپ كورسەتكىسى كەلىپ تۇرادى، سول ارقىلى وزىنە جول اشقىسى كەلىپ، راحات تابادى.

بۇلار ٴبارىبىر تۇبىندە ٴوزىنىڭ سورلايتىنىن بىلمەيدى. «بىرەۋگە ور قازساڭ، كەڭ قاز، وزىڭە دە كەرەك بولادى» دەمەي مە، سونى بىلمەيدى… اسپان دا، جەر دە كەڭ، تار بوپ بارا جاتقان ادامدار پەيىلى، ادام جانى ەمەس پە؟

* * *

جاستاۋ كەزىمدە دوستارىم كوپ سياقتى ەدى. ٴتىپتى سويلەسكەن، ٴبىر كورگەن ادامنىڭ ٴوزى شىن دوسىم سياقتى كورىنەتىن. ٴومىر دە سونداي قىزىق، جەڭىل دەمالۋشى ەم. ٴبىرتىن-بىرتىن دوستارىم جوعالىپ، ٴتىپتى كولەڭكەسىن دە تاپپاي قالدىم. ٴاربىر ٴسوزى ساتۋلى، اڭدىسقان كوزقاراس، قاتىناس نەتكەن اۋىر. الدە ادام جاس كەزىندە اڭعارا بەرمەي مە؟ الدە جاس كەزىمدە اقىماقتاۋ بولدىم با؟ نە بولسا سوعان كۇلەتىن ەدىك. كەشىرىپ، ۇمىتىپ كەتۋشى ەك… ەندى كۇن وتكەن سايىن كىنامشىل، بىرەۋدىڭ ٴسوزى تۇگىل كوزىنەن دە سەسكەنەسىڭ… ٴوزىڭدى-وزىڭ قورعاۋعا كوشەسىڭ، بۇل قالاي؟

تاۋقىمەتىن تىرلىكتىڭ كوتەرە الماي

الدە ٴالسىز سوعا ما، توزعان جۇرەك؟


***

شىركىن، ماعان ۋاقىت بەرسە، ايەل-انا رەتىندە بالا-شاعا قامىن ويلاماي، بۇگىن نە جەپ، ەرتەڭ نە كيەمىن دەپ تىرلىكتىڭ، تۇرمىستىڭ ۇساق-تۇيەك قىجالات قايعىسىنان باسىم ازات بولسا، تەك قولىما قالام، الدىما اق قاعاز بەرىپ وڭاشا ۋ-شۋسىز كەڭ دالاعا، قازاق ٴۇيىن تىگىپ السام. بۇلاق سىلدىراپ اعىپ جاتسا، كوك-جاسىل دۇنيە، القىزىل گۇل قاپتاعان شىرشالى تاۋدىڭ باۋىرىندا قىمىز، شاي ت.ب. سۋسىنىم بولسا، بۇلبۇل سايراپ، وقتا-تەكتە قىراندار قالىقتاپ، قيالىمدى كوك الەمىنە قاراي شاقىرىپ، شابىتىممەن عانا وتقا ورانىپ ولەڭ جازسام، ٴبىر كۇن بولسا دا، باقىتتى ٴومىر ٴسۇردىم دەپ ويلار ەدىم-اۋ… اتتەڭ، قولدىڭ قىسقالىعىن-اي!…

* * *

اعاشتار بۇرشىكتەپ، گۇل اتىپ كەلەدى، كوكتەم كەلەدى. ناۋرىز ايى. مەنىڭ كوڭىلىمنىڭ كوكتەيتىن كەزى قاشان كەلەدى؟ كوڭىل كوكتەمى ٴبىر اۋىز جىلى ٴسوز بە؟ الدە ادەمى ٴان بە؟ جوق جاقسى جىر جازعان كۇنىم كوكتەمىم بە؟ كۇن جارقىراپ تۇرسا دا، نەگە مەنىڭ كوڭىلىم ب ۇلىڭعىر، مۇڭدى؟…

ادام جانى ٴار كوكتەممەن بىرگە جاسارىپ، ٴار كوكتەممەن بىرگە جاستىق شاعىنا ورالىپ وتىرسا عوي… كوكتەممەن بىرگە ۇندەسىپ، قۇستارمەنەن تىلدەسىپ ۇشىپ كەتكىم كەلەدى.


قۇيىلعانداي جەرىمە الاۋ كوكتەم.

بەرشى ماعان ماڭگىلىك ادام كوكتەم.

ٴامىرىمدى كۇشپەنەن جۇرگىزگىم كەپ

جەك كورەمىن وزگەگە قاراۋدى وكتەم!…


مەنىڭ تابيعاتىم كوكتەممەن ەگىز سياقتى. مەنىڭ انام كوكتەمنىڭ گۇلىنە عاشىق بولدى ما ەكەن؟ كوكتەم مەنىڭ كوكىرەگىمدە ماڭگى گۇلدەپ تۇرعانداي، كۇن شىقسا كوزىن اشىپ گۇلدەيدى، بيلەيدى… كىشكەنتاي سۋىقتان ٴۇسىپ توڭىپ، سولىپ قالادى ٴبۇرىسىپ. مەنىڭ دە تابيعاتىم گۇلگە ۇقساس جارالعان-اۋ دەيمىن. تەك ماقتاۋ، جىلى ٴسوز، ايالاۋدى عانا ۇناتامىن. وسىناۋ السىزدىگىم ٴۇشىن قايعىرامىن، ازاپ تارتامىن، تارتىپ تا كەلەمىن. كولەڭكەدە قالعان گۇلدەي بوپ جىلاپ ٴومىر كەشۋدەمىن، وكپەلەپ ٴومىر كەشۋدەمىن. ماعان «تاستى جارىپ وسكەن گۇلدەيسىڭ» دەۋشى ەدى ٴبىر دوسىم. ومىرگە دەگەن قۇشتارلىق بولار بالكىم، مەنىڭ تاستى جارىپ، جارىققا تالپىنۋىم. تاستىڭ بەرەر ٴنارى، قۇنارى از عوي، سودان بولار كورىكسىز بولىپ ٴوسۋىم. بويىم دا الاسا، شىرىنىم ٴتاتتى ەمەس، اشتى، ارالار الىستان توبەمە ۇشىپ كەلىپ قونبايدى… كوزگە دە تۇسپەيمىن، ەلەۋسىزبىن. جەتىم گۇلدىڭ سەرىگى، مۇڭداسى تەك جەتىم جەل، جەتىم كۇي. قۋراپ قالعىم كەلمەيدى، ٴومىر سۇرگىم كەلەدى…

* * *

قۋ اداممەن دوس بولعىم كەلمەيدى. «پەرىشتەنىڭ كاسىندا شايتان ىلەسىپ جۇرگەندەي» اسەر ەتەدى سىرت كوزگە دە. قۋ ادام ەشتەڭەگە جانىمەن، جۇرەگىمەن تەبىرەنە تولقىپ، بەرىلە المايدى، ٴان سالا المايدى. ويتكەنى ونىڭ جان سارايى اشىق ەمەس، ارامدىقتىڭ تۇتىنىمەن ىستالىپ سولىپ قالعان، كوڭىل تەرەزەسى كىرلەپ كەتكەن. تەك ول جاماندىقتى كورگىش. جۇرگەن ٴىزىڭدى اڭدىپ اياعىڭا ىلەسكەن ٴشوپ-شالامدى تەرگىش. ونداي ادامنىڭ جانىندا اۋا جۇتا الماي، تۇنشىققانداي بولامىن، تەزىرەك قۇتىلعىم كەپ تۇرامىن.

ولار بارىنەن قۋلىقتىڭ ق ۇلىنىن ساۋعىش، تەك ٴوز پايداسىنا شەشىپ، ەسەپپەن دوس بولعانسيدى. باسىڭدا كۇن تۇرسا، جانىڭنان شىقپايدى، باسىڭنان كۇن اۋسا، ىزدەپ تاپپايسىڭ، ونداي دوستان جالعىزدىق جاقسى…


* * *

ٴولىمنىڭ دە ٴوز ٴومىرى بولادى. كەي ادام ٴوز باعاسىن الا الماي، ىستەگەن ەڭبەگىنىڭ زەينەتىن كورىپ ۇلگەرە الماي، ورتا جولدا كوز جۇمادى. ونىڭ ومىرىندە قولى جەتپەگەن باقىتى ولگەن سوڭ جاناتىنى، سودان با ەكەن. ەلى ەلەۋسىز قالدىرماي تىرلىگىندە كۇندەگەن، قىزعانعان دوستارىنىڭ ٴوزى جەر قوينىنا كىرگەن سوڭ، ەندى ول ادامنىڭ تىرلىگى كەسەل كەلتىرمەيتىنىن بىلگەن سوڭ، ٴبىر كەزگى داتتاعانىن ۇمىتىپ، ماقتاۋعا كوشەدى. ولگەننەن سوڭ مەرەيى تاسىپ، باقىتى جاناتىندار كوبىندە، تىرلىگىندە ەڭبەك ەتكەن دارىندىلار توبى. تىرلىكتە ادام بىر-بىرىنە جىلى ٴسوزدى، كەڭ ٴومىردى قيمايتىنى نەسى ەكەن؟


***

ادامدار ٴبىر-بىرىن الداپ، ٴوزىن-وزى ٴبىر نارسەمەن، جوقتان وزگەمەن الداندىرىپ ٴومىر سۇرەدى. قايدا بارساڭ دا، سىرتى جىلتىر جالعاندىق، ىشىندە ٴدانى جوق جاڭعاق جاندار… شىن جىلاپ، شىن كۇلۋ، شىن ٴسۇيۋ، شىن جەك كورۋ، تازالىق، جان تازالىعى بىر-بىرىنە سەنىسۋ، تەلەگەي مەيىرىم شۋاق قايدا كەتكەن؟ زامانعا، ۋاقىتقا ەلىكتەپ ادامدار دا ٴتىرى تەمىرگە (روبوتقا) اينالىپ بارا جاتقانداي ما؟ تۇسىنبەيمىن، مەن ادام ىزدەيمىن، دوس ىزدەيمىن. ەلسىز ايدالادا جۇرگەندەي بولامىن. كىمگە سەنەمىن؟ كىمدى ويلايمىن؟ مىناۋ ينەنىڭ ساباعىنداي عانا ومىردە ادامدار نەگە بىر-بىرىنە تىنىس بەرمەي، قىسادى ەكەن؟ بىرەۋدىڭ قۋانىشىنان نەگە بىرەۋ ازاپ شەگەدى؟ نەگە كۇندەيدى؟


***

بىرەۋ ەس جيىپ، ەتەك جاۋىپ، ادەبيەت الەمىنىڭ ەسىگىن اشادى. ول ەشتەڭەدەن قورىقپادى. ال بىرەۋ ٴوزىنىڭ كىم ەكەنىن بىلمەي كوزىن اشپاعان كۇشىكتەي، كوك تەڭىزگە لاقتىرىلىپ، باتىپ كەتەدى… ول شىعا ما، جاعاعا، شىقپاي ما، وندا جۇرتتىڭ شارۋاسى جوق. ٴبىر كەزدە كوپ جىلدار وتەدى… و، ول ٴتىرى ەكەن، بار ەكەن دەپ قۋانادى جاعادا جۇرگەن پەندەلەر… شىندىعىندا مەن سول ٴسابي بالاپاننىڭ تاعدىرىن كەشىپ كەلدىم وسى ومىرگە.


***

جۇرتتىڭ ٴبارى مەنى ابۋگە نەمەسە قۇداشقا قوسىپ، قور قىلدى… ولار ونداي پەندەلىك ايەل-ەركەك دەگەن ۇعىمنان جوعارى تۇرعان… ولار ماعان قاتىن ەمەس، اقىن دەپ قارادى. سول ٴۇشىن ولارعا قارىزدارمىن. قازىرگى ادامدار اقىننان قاتىندى، قاتىننان اقىندى ايىرا الماي باستارى اينالىپ كەتتى…

شىندىعىندا ادەبيەتتەگى اكەم ٴابۋ اعا، سوسىن قۇداش اعا، سوسىن تۇمانباي اعا ۇشەۋى مەنى ومىرگە اكەلگەن ۇش قۇدايىم سەكىلدى. ولار بولماسا، مەن دە جوق ەدىم… مەن ٴابۋ اعانىڭ قان جاعىنان وگەي قىزىمىن، جان جاعىنان ٴوز قىزىمىن، ونى ٴوز ٴتۇسىم ايگىلەيدى. ەندى ونىڭ ٴۇرىم-بۇتاعىنا، قىزىنا، ۇلىنا مەن جاقپايمىن، ويتكەنى ولار مەن سياقتى، ٴابۋ اعا سياقتى اقىن مىنەزدى ەمەس… ومىرىمدە كورگەن زيالى ادامدار دەپ جانە مەيىرىمدى جاندار دەپ وسى اعا مەن ٴلازيزا اپانى (باباجان) ايتار ەدىم. موينىما قارىز بولماسىن. مەنىڭ جارىق دۇنيەگە كەلۋىمە، اقىن بولۋىما وسى قوس بايتەرەك شۋاعىن توككەن. مەن سولاردىڭ باۋىرىنان ونىپ-وسكەن جاسىل كوكتەممىن… مەن ٴابۋ-لازيزا دەگەن ارداقتى ەسىمدى ۇمىتسام، الجىعانىم، اقىلدان اداسقانىم بولار…
 

 


ٴبىزدىڭ telegram-پاراقشامىزدا قازاقستاننىڭ ماڭىزدى جاڭالىقتارى. جازىلىڭىزدار!

كوممەنتاريي